İşlemenin ana biçimleri şunlardır: tornalama işleme, frezeleme işleme, paketleme işleme ve taşlama işleme. Geleneksel işleme yöntemleri çoğunlukla şunları içerir: tornalama, sıkıştırma, frezeleme, planyalama, yerleştirme, taşlama, delme, delme, kesme, testere ile kesme ve diğer yöntemler. Ayrıca elektrokaplama, döküm, tel kesme, dövme, elektro-asitleme, toz işleme vb. de vardır.
Tornalama: Esas olarak şaft veya döner parçaların, aletin tornalanması yoluyla istenilen şekle getirilmesiyle işlenmesi.
Frezeleme: esas olarak freze bıçağı diski aracılığıyla düzlem veya konik yüzeyin işlenmesiyle düzlemin çıkarılması işlemidir.
Planyalama: Esas olarak düz veya kavisli yüzeylerin işlenmesi ve düz veya kavisli yüzeylerin planyalama bıçağı ile çıkarılması için kullanılır.
Taşlama: Yüzey pürüzlülüğünü elde etmek için düzlem, dış daire, iç daireyi taşlamak için esas olarak taşlama tekerleği kullanılır.
Delme: Esas olarak matkapla delik delme yoluyla.
Delme: Esas olarak delme aleti veya ucuyla deliğin delinmesiyle yapılır.
Delme: Esas olarak delme ve şekillendirme yoluyla.
Testere ile kesme: esas olarak testere makinesi ile kesme işlemi yapılır.
Ürün partisi büyükse, hızlı ve doğru olan torna tezgahının delme için kullanılması önerilir. Net açılı olduğu için delme aleti de
Öndeki açıyı temizleyin.
Ürün partisi küçükse, freze kesici frezeleme kullanın ancak hız daha yavaştır. İşleme, bir iş parçasının boyutunu veya performansını işleme makineleriyle değiştirme işlemidir. İşlenen iş parçasının sıcaklık durumuna göre, soğuk işleme ve sıcak işleme olarak ayrılır.
Oda sıcaklığında ve iş parçasında kimyasal veya fiziksel değişiklikler olmadan işleme soğuk işleme denir. Genellikle oda sıcaklığından daha yüksek veya daha düşük bir durumda işleme, iş parçasında kimyasal veya fiziksel değişikliklere neden olur, buna sıcak işleme denir. Soğuk işleme, işleme yöntemlerindeki farka göre kesme ve basınç işleme olarak ikiye ayrılabilir. Isıl işleme, ısıl işlem, kalsinasyon, döküm ve kaynak ile yaygındır.